{"id":4388,"date":"2026-09-10T08:51:52","date_gmt":"2026-09-10T07:51:52","guid":{"rendered":"https:\/\/semperaltius.nl\/?p=4388"},"modified":"2026-09-10T08:51:53","modified_gmt":"2026-09-10T07:51:53","slug":"wedstrijdverslag-semper-altius-o17-1-rkdeo-o17-1","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/semperaltius.nl\/index.php\/2026\/09\/10\/wedstrijdverslag-semper-altius-o17-1-rkdeo-o17-1\/","title":{"rendered":"Wedstrijdverslag Semper Altius O17-1 \u2013 RKDEO O17-1"},"content":{"rendered":"\n

Zaterdag 5 september 2026<\/strong><\/p>\n\n\n\n


<\/p>\n\n\n\n

De zomer is bezig aan een laatste stuiptrekking op deze zaterdagochtend. In een aangename temperatuur mogen we ons verzamelen voor een moment waar we eigenlijk al een jaar naar uit kijken: de terugkeer in de Hoofdklasse! Deze competitie is voor ons gelijk een loodzware start, want we treffen in RKDDEO een kampioenskandidaat. Zij zijn met een team van Skillz (dat Divisie speelde) overgestapt naar RKDEO en hebben dus ook de ambitie om direct weer terug te keren op Divisie-niveau.
<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n


Achter ons ligt een pittige voorbereiding. Twee sessies in het Elzenburger Bos, een aantal stevige veldsessies en twee vriendschappelijke potjes hebben ons gevormd tot het team dat nu bezig is aan de warming-up. Het is altijd lastig in te schatten hoe jouw team er dan \u00e9cht voor staat, zowel op conditioneel gebied als op tactisch gebied. En ook dat laatste is een belangrijk aspect in deze sterk bezette Hoofdklasse. Als de scheidsrechter van dienst \u2013 die een foutloze wedstrijd zou gaan fluiten \u2013 zich bij mij heeft gemeld voor de pasjescontrole en het sein op groen zet, begint er zich toch een zekere mate van wedstrijdspanning bij mij te ontwikkelen. We hebben er zin in!<\/p>\n\n\n\n


<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n


En dan is het zo ver. Het lijkt een simpel fluitje waarmee de scheidsrechter de wedstrijd in gang zet, maar voor ons voelt het als meer. Het voelt als een beloning voor een jaar keihard werken. Het voelt als gerechtigheid omdat deze jongens het verdienen. Maar het voelt vooral als erkenning voor de kwaliteiten en de talenten die wij hebben rondlopen. We zijn weer terug waar we horen (vind ik) en dat is al een bijzondere vermelding waard. Een warm welkom in de Hoofdklasse wordt het echter niet. RKDEO heeft namelijk gewoon een geweldig team. Meteen na het eerste fluitsignaal is er veel beweging, linies die op elkaar ingespeeld zijn en door elkaar heen bewegen, kwaliteiten aan de bal en de vaardigheden om een tegenstander te passeren. Wij zijn ook zeker geen stel koekenbakkers, maar we hebben simpelweg nog geen vinger in de pap. Bijna overal komen we te laat, we zetten druk zonder dat de tegenstander daarvan onder de indruk is en \u00e1ls wij de bal wel hebben, zijn we erg slordig in de passing. Het lijkt erop dat we onder de indruk zijn van de tegenstander. Op zichzelf vind ik dat voor de eerste paar minuten niet erg en ik kan er zelfs mee leven als dit de eerste 10 minuten van een wedstrijd het geval is. Maar op een gegeven moment moet de verrassing van de intensiteit van de wedstrijd weg zijn en moet je meegaan in die intensiteit. Dat betekent dat je een hogere handelingssnelheid moet hebben, de balcirculatie sneller moet, je duels moet spelen op maximale intensiteit en je je medespelers moet coachen. Dat gebeurt in elk geval te weinig en dat is tegen een tegenstander van dit formaat simpelweg niet goed genoeg. Een Semper Altius onder druk en een RKDEO in een flow is vragen om problemen. <\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n


<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n


Het is dan ook zeker niet verrassend dat die problemen er komen. Al in de 4e<\/sup> minuut kiezen we achterin voor de dribbel in plaats van voor de pass. De buitenspeler van RKDEO snoept de bal af en speelt zijn spits aan. Die knalt de bal droog de hoek in en straft zo genadeloos het foutje af: 0-1. Niet veel later krijgt RKDEO een vrije trap. Deze wordt hard binnengeschoten en Ruben kan deze bal helaas niet controleren: 0-2. Er lijken zich donkere wolken af te tekenen boven sportpark Hoekpolder. Zo nu en dan komen we er zelf ook wel uit. Maar in het aanvallen maken we keuzes die eigenlijk onvoorstelbaar zijn. We proberen door een woud van RKDEO spelers te dribbelen terwijl er spelers vrij staan en schieten uit onmogelijke posities waar de steekpass meer voor de hand ligt. In wedstrijden als deze zijn kansen schaars en zul je toch \u00e9cht met elkaar aan de slag moeten om ervoor te zorgen dat de kans op een goal zo groot mogelijk is. Het contrast met RKDEO is dan ook groot als ik de 0-3 zie. Dat is een fantastisch uitgespeelde aanval van jongens die elkaar de bal w\u00e9l gunnen en ons compleet uit elkaar spelen.\u00a0 De genadeklap wordt daarna ook nog uitgedeeld als RKDEO \u2013 weliswaar in staat gesteld doordat we geen druk op de bal geven \u2013 kan aanleggen voor de 0-4. Als geslagen honden lopen we naar de kleedkamer, want we hadden ons iets anders voorgesteld bij onze rentree in de Hoofdklasse.

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n


Ik heb een hekel aan verliezen. Het gevoel van een naderend verlies is niet echt in woorden uit te drukken. Het gaat onder je huid zitten en zorgt voor een steen in je maag. Verliezen hoort echter wel bij deze mooie sport. Een bijna Cruijffiaanse spreuk van mij is: pas als je weet wat verliezen is, kun je winnen.<\/em> Verder houdt elke vergelijking met de oude grote meester wel op, maar de spreuk zegt jou dat verliezen onderdeel is van het kweken van een winnaarsmentaliteit. Als jij vanuit je binnenste dat gevoel van een naderend verlies niet meer wil hebben, zorgt dat ervoor dat jij wedstrijden met de juiste intensiteit in gaat. Dat gevoel van een naderend verlies zorgt ervoor dat jij je been niet meer terugtrekt in een duel, het zorgt ervoor dat je druk zet om de bal ook daadwerkelijke te veroveren en het zorgt ervoor dat jij ten koste van alles een goal wil maken (ook al betekent dat dat je de bal moet afgeven in de laatste fase). We bespreken in de rust dat een seizoen kan worden beslist op details. E\u00e9n goal kan het verschil betekenen tussen wel of geen laatste worden. En onze doelstelling is om weg te blijven bij die onderste plek. We hebben dus \u2013 ondanks de forse achterstand \u2013 nog zeker iets om voor te vechten.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Met hernieuwde energie stappen we het veld op. We hebben vier wissels klaar staan. Erin komen Rossel, Marwand, Yusuf G\u00fclsoy en Yusuf Arslan. Diegenen die het veld verlaten zijn Nick, Ilyas, Rayan en Tygo. De tweede helft wordt in gang gezet. Voor wie nog even koffie aan het halen was, is het even schrikken. Het is namelijk meteen Semper Altius dat de toon zet. Bij het opbouwen doet Yusuf G\u00fclsoy uitstekend zijn werk. Hij zet fantastisch druk en verovert de bal vroeg op de speelhelft van RKDEO. Hij speelt Rossel aan, die aanneemt en ziet dat Yusuf Arslan aan komt denderen. Hij legt de bal klaar en Yusuf haalt uit. Heerlijk zeilt de bal de hoek in: 1-4. We krijgen zowaar de geest. RKDEO wordt opgevangen halverwege hun helft en in die zone fanatiek onder druk gezet. Tegelijk zien we dat onze duels steviger worden, we vaker de tweede bal veroveren en er steeds vaker uit komen. Enkele minuten na de eretreffer wordt Rossel nog uit een knappe aanval vrijgespeeld. Helaas heeft hij n\u00e9t te weinig gelegenheid om te schieten. Er begint zich een gelijkwaardige wedstrijd af te spelen en dat is een groot compliment waard voor onze ploeg. Tegelijk doet dit de vraag rijzen wat er was gebeurd als we dit in de eerste helft hadden gedaan, maar misschien ben ik dan te kritisch. Een terugkeer in de Hoofdklasse is gewoon spannend, dus enige tijd gewenning is misschien wel een logisch gevolg daarvan. Nu staat er echter een knokploeg en is er van gewenning geen sprake meer. Ze strijden voor elke meter, doen wat ze moeten doen en leggen een geweldig RKDEO gewoon het vuur aan de schenen. En dat is eigenlijk best wel genieten, moet ik zeggen. Ook langs de kant merk je dit. Plaagstootjes over en weer tussen de staf van RKDEO en die van ons is een teken dat beide partijen elkaar respecteren om wat we op de mat leggen en dat is mooi om te zien. Nog \u00e9\u00e9n keer komt RKDEO er met een werkelijk schitterende tiki-taka aanval doorheen om de 1-5 binnen te prikken waarna de uitstekende scheidsrechter voor het einde van de wedstrijd fluit.
<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Welkom in de Hoofdklasse!<\/em> Het zijn de woorden waar ik mijn wedstrijdbespreking mee begon en die nu een dubbele lading hebben. Want op dit niveau kun je niet als toeschouwer aan een wedstrijd beginnen. Op dit niveau moeten we niet denken dat we zomaar een mannetje voorbij kunnen dribbelen, dat we 100 kansen per wedstrijd krijgen en dat we tegenstanders eventjes ondersteboven gaan spelen. Nee, op dit niveau zitten ook onze tegenstanders \u00e9cht op voetbal. Maar dit zijn lessen die wij moeten leren. Ik heb vertrouwen in deze groep. Sterker nog: ik durf te stellen dat dit een groep is die tot \u00e9\u00e9n van de meest talentvolle groepen van Semper Altius behoort. Dus deze groep gaat het redden!<\/p>\n\n\n\n


<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n



De strijd is gestreden\u2026 Of toch niet? Zoals elk jaar wordt de voorbereiding ook nu nog afgesloten met een leuk uitje. Onze club wil de jongens graag bedanken voor het feit dat ze onderdeel uitmaken van de pilot die er in de O17 uitgevoerd wordt. Want wij spelen niet met een volledig O17-team. Nee, onze groep bestaat voor een deel uit O16-spelers (2011) en voor een deel uit O17-spelers (2010). En dat is hetzelfde bij ons andere selectieteam (O17-2). Het strand was op zondag 6 september dan ook het decor van Semper Altius Expeditie Robinson. Onder een heerlijk warm zonnetje bonden de teams (van wie de namen te schunnig waren om deze hier te noemen) de strijd aan met elkaar. Samenwerken, elkaar stimuleren, elkaar helpen en proberen de Expeditie te winnen\u2026 Zoals altijd in de sport heeft er \u00e9\u00e9n team gewonnen. Naast het respect wonnen zij ook een felbegeerde joker. Ik zie uw wenkbrauwen omhoog gaan. Een joker?<\/em> Ja, een joker. In de O17-1 is dat een felbegeerd item. Onze jongens doen namelijk wel eens iets dat we niet hebben afgesproken. Soms komen ze te laat voor een wedstrijd of training, soms melden ze zich niet af en soms hebben ze hun materiaal niet op orde. In de O17-1 staat daar een sanctie op: dobbelen. Voorafgaand aan het seizoen verzinnen de jongens zelf 6 straffen. E\u00e9n van die straffen is positief zodat je niet helemaal kansloos bent als je moet dobbelen. Ze gooien de dobbelsteen dus eigenlijk om te zien welke straf ze krijgen. Maar hebben ze een joker? Dan mogen ze die inzetten en hoeven ze niet te dobbelen. Zo is de joker dus een felbegeerd item. Na het uitje op zondagmiddag togen de jongens weer naar huis. De meesten (in elk geval de helft \ud83d\ude09) met een glimlach op het gezicht. Maar allemaal waren ze rijker geworden. Rijker van de lessen die ze dit weekend uit de wedstrijd en van het uitje geleerd hebben. De les dat foutjes afgestraft worden, de les dat niet met de juiste intensiteit beginnen een gemiste kans is en de les dat er altijd sprake is van winst en verlies. Maar de allerbelangrijkste les van dit weekend is misschien wel: samen kom je verder dan alleen. Zowel op het voetbalveld als op het strand van Scheveningen\u2026


Tot volgende week! \u00a0\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zaterdag 5 september 2026 De zomer is bezig aan een laatste stuiptrekking op deze zaterdagochtend. In een aangename temperatuur mogen we ons verzamelen voor een moment waar we eigenlijk al een jaar naar uit kijken: de terugkeer in de Hoofdklasse! Deze competitie is voor ons gelijk een loodzware start, want we treffen in RKDDEO een […]<\/p>\n","protected":false},"author":12,"featured_media":4395,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[21],"tags":[],"class_list":["post-4388","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-wedstrijdverslagen"],"publishpress_future_action":{"enabled":false,"date":"2026-10-10 10:37:45","action":"delete","newStatus":"draft","terms":[],"taxonomy":"category","extraData":[]},"publishpress_future_workflow_manual_trigger":{"enabledWorkflows":[]},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/semperaltius.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4388","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/semperaltius.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/semperaltius.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/semperaltius.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/12"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/semperaltius.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4388"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/semperaltius.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4388\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4398,"href":"https:\/\/semperaltius.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4388\/revisions\/4398"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/semperaltius.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4395"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/semperaltius.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4388"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/semperaltius.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4388"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/semperaltius.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4388"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}