24 januari 2026

Meer dan een maand heeft u het moeten stellen zonder dat de wedstrijdverslagen van de JO15 uw tijdlijn binnendringen. Gelukkig had u de feestdagen om u enigszins af te laten leiden. Het nieuwe jaar begint altijd met goede voornemens. Ons goede voornemen is om uw tijdlijn voorlopig even te blijven overspoelen met wedstrijdverslagen waarin verhaald wordt over heroïsche overwinningen, behaalde doelstellingen en een zeer vrolijk kijkende JO15-1. 

Het jaar 2026 is echter begonnen met iets anders indringends: de sneeuwval die ongetwijfeld voor veel sneeuwpret gezorgd heeft, maar ons het voetballen wel eventjes onmogelijk maakte. Dat zorgde ervoor dat wij pas op 13 januari konden gaan beginnen aan onze voorbereiding. Maar wacht eens eventjes… hoor ik u denken. De voorbereiding waarop? Want het verhaal van de 2^e fase was vorig jaar nog niet af… Dat klopt helemaal. De laatste keer dat ik mij tot u richtte, was nog niet duidelijk of wij kampioen waren geworden en moest Laakkwartier nog een wedstrijd spelen. Helaas voor ons wisten zij die wedstrijd te winnen en past het ons om hen te feliciteren met de titel. Dat betekent dat wij ons nog altijd in de 1^e klasse bevinden en nog altijd die ambitie voelen vlammen om daaruit te komen. Dat kan maar op één manier en dat is door de titel in de 3^e fase op te eisen. Een doelstelling waar we vanaf 13 januari dus al keihard voor aan het werken zijn. 

Vandaag staat de eerste krachtmeting van 2026 op het programma. Geheel passend bij onze ambitie, komt onze tegenstander uit de Hoofdklasse. Concordia JO15-2 werd in de 2^e fase zelfs 4^e in die Hoofdklasse en dit belooft dus een pittige tegenstander te zijn. De mannen in het roodwit – die het nog altijd zonder onze Camy moeten stellen – staan echter te popelen om weer te beginnen. Dat is dan ook de rode draad in de wedstrijdbespreking. Want vandaag gaat het niet om een resultaat die is uitgedrukt in een score. Vandaag gaat het om de terugkeer op het veld, weer het heerlijke gevoel te hebben dat er een bal van je wreef vertrekt naar de bestemming die jij in je hoofd hebt, het gevoel van een bal uit de hoek wegtikken nét voordat deze de doellijn passeert… Het gaat weer om het voelen wat voetbal zo leuk maakt. Maar – zo waarschuwen wij ook - : dat is niet geheel vrijblijvend. Dit is ook wel de fase waarin het getrainde zijn weg moet vinden naar het veld op zaterdag, de fase waarin gemaakte plannen uitgevoerd moeten worden en de fase waarin dat puntje op de i gezet moet gaan worden. 

De teams staan klaar voor de aftrap. Nog eventjes mogen wij genieten van onze scheidsrechter Max voordat hij zijn opleiding bij de KNVB in gaat, dus om 10:30u fluit hij voor het begin van de wedstrijd. Het voetballen zijn we niet verleerd, zo blijkt. Met een gezonde dosis fanatisme jagen we de tegenstander op, zetten ze vast en dicteren het spel. Dat klinkt vanzelfsprekend, maar dat is het natuurlijk niet tegen een team dat een klasse hoger speelt. Concordia laat zich eventjes overrompelen door ons. In die fase komen we ook wel tot kleine kansjes, maar nog geen écht uitgespeelde kansen. Na een minuut of vijf is Concordia gewend aan het tempo en laten zij zich ook niet onbetuigd. Daar geldt hetzelfde voor als voor ons, want ook zij komen in die fase nog niet tot goed uitgespeelde kansen. De wedstrijd gaat dus gelijk op, hoewel ik vind dat er een licht overwicht is voor de mannen in het roodwit. Na ongeveer een minuut of 15 krijgen wij een vrije trap halverwege de helft van Concordia. Ons hele team schuift op en Mason gaat achter de bal staan. Met een heerlijke trap legt hij de bal achter de verdediging waar hij over alles en iedereen heen gaat. Daar staat Tygo te wachten, die een halve seconde nodig heeft om uit de draai raak te schieten en zo de doelpuntenrekening voor 2026 te openen. Kreten als scherp zijn klinken uit de monden als we klaar gaan staan voor de aftrap. De verbazing is dan ook groot als Concordia uit die aftrap de stand direct gelijk trekt: 1-1. Dat wekt toch wat frustratie op en zorgt er ook voor dat we iets minder gedisciplineerd zijn in wat we doen. Enkele minuten later mag Concordia op stomen aan de linkerflank. Het duel dat moet volgen gaan we te slap in en zo krijgt de linkeraanvaller een vrije doortocht richting de achterlijn. Daar volgt een strakke voorzet die eindigt op de vijfmeter waar een aanvaller keihard aan komt stormen. Boem, 1-2 en welkom op het niveau van de Hoofdklasse! Zo staan de gezichten binnen een tijdsbestek van enkele minuten toch wel wat chagrijniger. En die mondhoekjes gaan nog iets meer hangen. Bij een corner van Concordia loopt er een speler zeer slim. Wij zijn niet in staat om te volgen en zodoende mee te springen als hij vogelvrij kan inkoppen: 1-3. Zo wordt het wel een erg lastige opgave. Toch wel wat bedremmeld lopen we richting de kleedkamer voor de rust. 

Kijk, de schade beperken doe je alleen als je tegenstander beter is. Voor die optie gaan wij dus niet. Wij hebben laten zien dat wij de betere ploeg kunnen zijn en dat wij in staat zijn om het tempo van de wedstrijd te bepalen. Dus gaan wij ons zeker niet zomaar opzij laten zetten. We laten op het tactiekbord zien hoe de organisatie op sommige momenten niet goed staat en we doordringen de jongens van het feit dat als er een extra laagje felheid in de duels kan komen er nog zeker kansen liggen. Net zo fanatiek als hoe wij begonnen, stappen we veld 3 weer op voor de tweede helft. 

Fanatiek dekt eigenlijk de lading niet. Het is een tot op het bot gemotiveerde ploeg die de tweede helft de duimschroeven aan draait. Concordia wordt op de pijnbank gelegd en blootgesteld aan aanvallen, aan druk zetten, aan opjagen en aan het in de kiem smoren van elke aanval die zij op de mat denken te kunnen leggen. Het is een ontketend Semper Altius dat de dienst uit maakt. We hoeven niet lang te wachten op de beloning. Al na enkele minuten is het Mischa die de bal oppikt in de as van het veld. Uiterst bekeken stuurt hij Tygo diep die met een droge knal uiting geeft aan ons doel in die tweede helft: 2-3 en we hebben weer een wedstrijd! We blijven beuken op de zwartwitte deur en mogen even na de 2-3 een corner nemen. Deze wordt door Milan heel fijntjes aangesneden waar Mason aan komt vliegen. Daadkrachtig zet hij zijn hoofd tegen de bal en kopt zo de gelijkmaker tegen de touwen: 3-3! De mannen van Concordia weten even niet waar ze het zoeken moeten, want er resteert nog best wat tijd. De druk blijft. Vastberaden proberen wij weer op voorsprong te komen. Concordia komt er eigenlijk nauwelijks van af. Op de eigen speelhelft blijven ze vastgezet worden en elke keer als ze aan aanvallen denken, is er een roodwit been dat letterlijk de voet tussen de deur is. Het feit dat Ruben ver voor zijn eigen zestien zijn team staat te coachen, is eigenlijk het beeld dat genoeg zegt. Toch tikt de tijd weg en hebben wij nog altijd die gelijke stand op het bord staan. Het is de laatste minuut waarin er een vrije trap komt rondom de zestien van Concordia. Milan wordt achter de bal gezet. Zijn aanloop volgt en er klinkt een knal. De bal vertrekt van zijn voet en heeft de juiste hoogte. De bal zal zich in een flipperkast hebben gewaand, want via-via-via-via-via verdwijnt deze toch echt in de hoek: 4-3! Ik zal de zorgen van Milan gelijk wegnemen, want in mijn boekje staat genoteerd dat het gewoon zijn goal is 😉. Direct daarna fluit Max voor het einde en is de come-back van Semper Altius compleet gemaakt. 

Zo begint 2026 met een goed resultaat. Dat resultaat wordt niet uitgedrukt in de score, zo gaf ik al aan. Nee, het resultaat zit hem in het feit dat wij ons terugvechten in een wedstrijd die verloren leek. Het resultaat zit hem in het feit dat wij in staat zijn om onze wil op te leggen aan een tegenstander die een klasse hoger speelt. Maar let op: we zijn ertoe in staat. Dat wil zeggen dat we het kunnen, maar wel alleen als we zelf de omstandigheden creëren. Dat betekent dus hard werken op de training, elkaar aan onze verantwoordelijkheden houden en écht functioneren als team. Als ons dat vanaf volgende week – als de 3^e fase start – elke week lukt, heb ik er vertrouwen in dat wij een ploeg zijn om rekening mee te houden. Op naar die 3^e fase!