Zaterdag 31 januari 2026
Hernieuwde samenwerkingen zijn altijd een beetje gevaarlijk. Want het is natuurlijk nog maar de vraag of je samen de sfeer kunt creëren die je gewend was. Op chemie kun je namelijk geen labeltje plakken. Maar het wordt wel makkelijker als je een geweldige groep voor je hebt. En dat is de JO16-1 van Semper Altius. Stuk voor stuk jongens die hard willen werken, samen willen vechten en een glimlach niet kunnen onderdrukken als ik ze weer eens probeer te triggeren op de ouderwetse manier.
Net als vorig jaar stonden we de afgelopen week weer samen op het trainingsveld. Samen hebben we de basis gelegd voor een zorgvuldige opbouw vanuit een formatie die vorig jaar zo vertrouwd en succesvol was. Samen hebben we afspraken gemaakt over het bewegen ten opzichte van elkaar. Samen hebben we ook weer even afgezien toen donderdag na een pittige training nog even een intensieve conditie-oefening volgde. En waarom? Allemaal om dat vandaag eruit te laten komen. Want vandaag staat de start van de 3e fase op het programma. Een 3e fase waarvan ik vind dat deze aangevoerd moet worden door dit team. De kwaliteiten ervoor zijn aanwezig, nu moeten we nog zorgen dat de uitvoering er ook naar is.
Op een uitdagend veld op het sportcomplex van Den Hoorn staat beide ploegen zo rond de klok van 12:30u klaar voor de aftrap. Meteen vanaf het begin pakt Semper het initiatief. Enthousiast jagen we onze tegenstander op, hebben veelvuldig de bal en weten elkaar gemakkelijk te vinden. Al vrij snel hebben wij in de gaten dat er niet alleen veel ruimte achter de verdediging van onze tegenstander ligt, maar we ook nog eens sneller zijn dan onze tegenstander in die laatste linie. Je ziet dan ook dat we volgens een vast recept aanvallen. Opbouwen vanuit achteruit, bal naar de zijkant of via een vrijstaande medespeler in de as - waar onze tegenstander geen raad weet met ons 4-mans middenveld – de bal snel achter de verdediging van de tegenstander neerleggen. Het is dan ook geen verrassing dat we uit een situatie als deze scoren. Ik zal de namen ook even voor u invullen. Rossel wordt in de as aangespeeld en zet zijn lichaam er goed in. Hij verlegt het spel naar Yusuf Gülsoy die de linkerflank bezet en loopt zelf door. Hij wijst waar hij de bal wil hebben en krijgt hem perfect mee. Uiterst koelbloedig beslist hij de strijd met de uitkomende keeper in zijn voordeel: 0-1. In de fase daarna bijt Den Hoorn wat meer van zich af. Hoewel… de coach in mij zegt dat dit meer ligt aan wat wij niet doen dan aan wat de tegenstander wel doet. Aan de bal bewaren we namelijk niet altijd de rust om op te bouwen via het overtal dat wij op het middenveld hebben. Als wij niet de bal hebben, zetten we niet op de juiste manier druk op de opbouw van de tegenstander om deze in een vroeg stadium te verstoren. Kortom: er kan wel meer uit deze wedstrijd gehaald worden. Toch is het Semper Altius dat uit een aanval genadeloos toeslaat. Uit een ingooi wordt Rossel diep gestuurd richting de achterlijn. Ditmaal fungeert hij als aangever en heeft een prima bal op Resul in huis. Resulheeft even moeite om te controleren, maar is op tijd om de bal binnen te schieten: 2-0. Dit is tevens de ruststand.
In de rust bespreken we welke mogelijkheden we nog onbenut laten. Met name in het druk zetten is er nog écht wel een wereld te winnen. Dat komt omdat de tegenstander hoge druk niet fijn vindt en daardoor tot fouten wordt gedwongen als wij dit goed voor elkaar krijgen. Met de frisse Sem, Julian en Rayan brengen we weer nieuw enthousiasme in het team. Wetende dat hier nog meer te halen valt, stappen we het hobbelige veld weer op voor het tweede bedrijf.
Als ik een woord zou moeten kiezen dat de tweede helft typeert, is het: rommelig. Zowel aan de zijde van Den Hoorn als aan onze kant. Wij zijn slordig in de passing, te weifelend als het gaat om het wisselen van kant, te traag in de opbouw en brengen de overigens uitstekend fluitende scheidsrechter soms in de verleiding om op te treden. Dat is zonde en onnodig, want in wedstrijden als deze moet je altijd proberen het krachtsverschil in de score uit te drukken. Je kunt aan het eind van de rit namelijk zomaar nog een goal tekort komen voor de titel of nét op één doelpunt je doelstelling halen (of niet). Dieper in de tweede helft maakt ook onze Thijs zijn opwachting in de wedstrijd. Gelukkig voor ons is er in die tweede helft dan wel een moment waarop een grote glimlach door breekt op de gezichten van een ieder die Semper Altius een warm hart toedraagt. Het is Julian die aan de rechterzijde weg gestuurd wordt. In zijn eentje houdt hij 3 man van de tegenstander bezig. Met een handige voetbeweging schudt hij zijn tegenstanders af en houdt het overzicht. Rayan komt aanstormen en kan zijn voet tegen de perfect aangesneden bal aanzetten en zo de wedstrijd definitief in het slot te gooien: 0-3. Wat dan volgt, is een wedstrijd tussen twee teams die het zo wel goed vinden. Den Hoorn was niet bij machte om er nog een wedstrijd van te maken, hoewel zij wel meer de bal hebben in de laatste fase van de wedstrijd. Tegelijk is er een Semper Altius dat de controle heeft en bij elke verkeerd ingespeelde bal er snel in slaagt om het duel erna tóch te winnen. Kortom: de toeschouwers kunnen rustig wachten totdat de scheidsrechter het welletjes vindt en tevreden vaststellen dat de eerste driepunter een feit is.
Na afloop in de kleedkamer overheerst de trots natuurlijk. Na een lastige voorbereiding had de JO16-1 vorige week al een puike partij op de mat gelegd tegen Vredenburch en vandaag zagen wij ook een zakelijk Semper Altius. Trots is er ook in vele vormen. Naast de trots die ik om bovengenoemde redenen voor dit team voel, voel ik ook trots voor Julian. Na de wedstrijd nam hij het woord in de kleedkamer en vertelde hij dat hij de moeilijke keuze had gemaakt om te stoppen met voetballen. Ik ben trots op de keuze die hij gemaakt heeft. Als coach natuurlijk niet, want Julian is een goede voetballer. Maar als mens ben ik zeker trots op hem. Een keuze als deze maken is niet makkelijk maar als die keuze leidt tot meer geluk voor jou, kan het nooit een foute keuze zijn. Namens de JO16-1: Julian, bedankt voor alles! Heel veel succes bij alles wat je gaat doen!
Terug naar het voetbal. Een goede start was vooraf het beoogde doel en dat is bereikt. Het is belangrijk om deze 3efase met een dosis vertrouwen te beginnen. Als deze groep de aankomende weken werkt aan het positiespel, de passing, het (snel) wisselen van kant en het voor elkaar krijgt om 2x 40 minuten geconcentreerd te blijven spelen (ongeacht de tegenstander), dan kunnen er nog hele mooie dingen gebeuren dit seizoen. Op naar volgende week, waar Die Haghe op ons wacht. Op 13 december waren zij op ons eigen sportpark met 1-2 te sterk. Laten we eens kijken of revanchegevoelens ook nog eens getriggerd kunnen worden in deze groep! Tot volgende week!
