Ik sta bekend als iemand die het liefst met beide voeten op de grond blijft, van realisme, nuchterheid, stap voor stap. Maar vandaag zeg ik: dat realisme is dit seizoen langzaam verschoven. Het is omgeslagen naar hoop. Naar vertrouwen.

Want waar dit team een jaar geleden moest vechten om de punten en met grote nederlagen te maken had, hebben we bewezen in diezelfde klasse met de top mee te kunnen draaien.

Begin van het seizoen hebben Mark en ik de volgende doelstelling opgegeven aan ons technisch bestuur:

• Handhaven in de 2e klasse;
• Zo veel mogelijk ervaring opdoen op dit niveau;
• Proberen een stabiele middenmoter te zijn.

Na de winst op KMD zijn we ons vizier omhoog gaan richten, we kunnen er meer uit halen.
Keer op keer hebben we de jongens verteld dat de resterende wedstrijden voor ons stuk voor stuk finales zijn. Ook zij zijn erin gaan geloven en zo hebben we ook elke volgende wedstrijd daarna behandeld, als een finale.

En daar staan we dan: met nog 2 wedstrijden te gaan hebben we de kans om kampioen te worden in deze poule. In de top van de 2e klasse! We moeten weliswaar hopen dat Laakkwartier op hetzelfde moment verliest van KMD, maar wij moeten beide wedstrijden winnen.

De komende twee wedstrijden voelen niet als “nog twee potjes”.
Het zijn twee finales, momenten waarop alles samenkomt. Niet omdat we iets móéten, maar omdat we iets bereikt hebben waar we ver vandaan kwamen, dat heeft dit team verdiend.

Aan het begin van dit seizoen had ik dit niet durven dromen. Niet deze positie, niet deze spanning, niet dit geloof in elkaar.

I have a dream…
dat we blijven spelen zoals we dit seizoen hebben gedaan: met lef, met plezier, met overtuiging.

Wat deze groep heeft laten zien, gaat verder dan tactiek of uitslagen. Het is een team dat is gegroeid. Dat heeft geleerd om met tegenslagen om te gaan. Dat plezier vond… én prestatie leverde.

Wie nu tegen mij durft te zeggen dat het bij het 2e elftal van Semper JO15 meer om plezier draait, kan ik keihard uitlachen in diens gezicht en verwijs ik ze alleen maar naar onze aanpak, trainingen en prestaties van afgelopen maanden. Als 2e elftal zitten we heel dicht tegen het eerste aan, met ook nog de kans om naar diezelfde klasse te promoveren.

I have a dream…
dat iedereen voelt wat voetbal werkelijk is.

Want voetbal is emotie, niet alleen winnen of verliezen.
Het is lachen.
Het is balen.
Het is samen groeien
Het is spanning, hoop en soms zelfs twijfel.
En juist die emotie maakt dat plezier en prestatie betekenis krijgen.

De slogan van Semper is: we voetballen met plezier, prestatie in het vizier. Bij dit team zou ik het zelf om durven draaien (ik refereer naar o.a. de wedstrijd in- en tegen Schipluiden).

I have a dream…..
dat we met dit team bereiken wat niemand verwacht, waar weinig mensen zich van bewust zijn op de club:

• de kampioensvlag bij ons dragen op 16 mei;
• het veld op kunnen rennen als kampioenen na het laatste fluitsignaal;
• fakkels;
• felicitaties;
• veel toeschouwers langs de kant;
• en dat we daarna een perfect toernooi kunnen spelen op 13 juni.

Wat er ook gebeurt in die twee finales — dit seizoen is nu al bijzonder. Wat er ook gebeurt, dit team heeft laten zien wat mogelijk is als vertrouwen sterker wordt dan twijfel, als durf en lef sterker zijn dan techniek en kunde. Maar voelbaar is ook dit: we zijn er nog niet klaar mee!

En daarom durf ik vandaag te zeggen: dit is meer dan realisme, dit is geloof, dit is vertrouwen….. dit is my dream.

Rachid