Zaterdag 16 mei 2026

Je hebt het vast wel eens gezien: in de zomer zit je heerlijk op je stoel in de zon. Je kijkt toevallig naar beneden en ziet een mierenkolonie aan het werk. Duizenden mieren krioelen om elkaar heen en lijken goed op elkaar ingespeeld. Ik vind het altijd fascinerend om te zien. Het sportpark Hoekpolder lijkt vandaag ook wel zo’n mierenhoop. Om ons heen zijn veel mensen in de weer. Barbecues worden aangestoken, vuurwerk in gereedheid gebracht, scorebord opgehangen.. Dat komt omdat ons vlaggenschip vandaag kampioen kan worden en promotie veilig kan stellen naar de 4^e klasse. Of dat lukt, zult u vast in een ander verslag lezen. 


De JO15-1 is nog niet zo ver dat we een kampioenswedstrijd spelen. Maar toch spelen we vandaag de voorlaatste wedstrijd van deze zinderend spannende competitie. Onze vaste lezers weten het nog, maar ik zal voor de nieuwe abonnee-houders even een korte update geven: zowel Scheveningen als wij staan op 8 gespeeld, 24 punten. Scheveningen heeft een doelsaldo van +29, wij hebben een doelsaldo van +25. Terwijl wij vandaag de degens kruisen met Quick, is de wedstrijd van Scheveningen verplaatst. Zij spelen aankomende woensdag en zaterdag hun laatste wedstrijden. De laatste wedstrijd van ons is uit bij Duindorp op 30 mei 2026. Zo, u bent weer bij! De samenvatting van dit alles? Krankzinnig spannend!

In de warming up – die weer doorspekt is met trainingsvormen van deze week – zetten we de toon. Ik zie de focus van de gezichten druipen en de boodschap dat het vandaag wel moet gebeuren lijkt zich in de hoofden genesteld te hebben. Als onze leidsman van vandaag Ruben de wedstrijd start, gaan we er eens goed voor zitten. Het begin is wat onwennig. Onze tegenstander Quick staat dan weliswaar laatste, maar krijgt gemiddeld slechts 4 doelpunten per wedstrijd tegen. Zij worden dus zeker niet compleet weg gespeeld door elk team en dat is ook in de beginfase tegen ons niet het geval. Ze laten zelfs zo nu en dan zien dat ze vrij aardig in het positiespel zitten. De bal wordt geopend naar de vrije ruimte, er zit kort positiespel in en ballen worden er ook even uitgehaald als de druk van Semper te hoog wordt. Maar ook onze mannen zijn wakker. Geduldig laten we de bal van voet tot voet gaan, wachtend tot de tegenstander iets doet waar wij op kunnen reageren. Nadat we al een aantal kleine kansjes niet benut hebben, is het in de 9^e minuut wél raak. Mo wordt weg gestoken en is vele malen sneller dan zijn tegenstander. Het blijkt dat hij goed heeft geluisterd naar de wedstrijdbespreking, want hij kijkt tijdens zijn sprint op en ziet dat Tygo helemaal vrij is bij de tweede paal. Zijn pass is op maat en voor Tygo is het een koud kunstje om de score te openen. In mij borrelt te hoop dat de ketchupflestheorie waar is, want we hebben een sterke behoefte aan meer goals. Twee minuten later volgt de bevestiging. Het is wéér Tygo die alert is bij een rebound: 2-0. Weer drie minuten later is het Bob die in het opkomen ziet dat Marwand vrij is. Met een splijtende pass bereikt hij hem. Marwand draait open, dribbelt wat op en vuurt kiezelhard op doel van een meter of 25. Daar had de keeper zeker niet op gerekend en schitterend zeilt de bal het doel in: 3-0. Na deze goal kabbelt het even. Het tempo wordt wat terug geschroefd. Waar ik daar vorige week wél begrip voor had, is dat er nu niet. De omstandigheden waren vorige week superzwaar, maar ditmaal is de temperatuur in elk geval geen belemmerende factor (tot teleurstelling van de aanwezige toeschouwers). Op de drempel van het dichtmaken van het doelsaldo (weet u het nog: + 29 om +25) is het dus even geduld hebben voor iedereen met een roodwithart. We krijgen de kansen wél en domineren de wedstrijd nog altijd, maar hij gaat er niet in. Uiteindelijk heeft Ion dan het cement gevonden om dat gat naar Sceheveningen te dichten. Uit een ouderwetse scrimmage waar ik de bal wel 3x kwijt was, knalt hij binnen: 4-0 en we staan in goals gelijk met de concurrent! Met een voorzichtige glimlach lopen we naar de kleedkamer voor de rust.

Het gat is dicht, maar zoals mijn teammanager het treffend verwoord: eigenlijk staat het dus nu 0-0. En hij heeft gelijk. We benadrukken dat we nu kunnen beginnen met de druk bij Scheveningen op te voeren. Elke goal die wij maken, is een hindernis die Scheveningen moet nemen. Met elke goal komt onze titel dichterbij en raakt die van hen verder uit zicht. Elke goal is een stap naar datgeen wij zo vreselijk verdienen: het kampioenschap!  

We nemen in de tweede helft meer risico. We schakelen weer naar een 3-4-3. Quick speelt met twee spitsen en zo houden we alsnog een overtal achterin. Tegelijk kunnen we met meer mensen de druk houden op de opbouw van Quick. Dat is het wedstrijdplan voor de tweede helft. Maar tussen het maken en uitvoeren van het plan zit nog wel een groot verschil. In de tweede helft hebben we grote moeite om weer in het ritme te komen. Nog altijd staan we niet veel balbezit van de tegenstander toe, maar we doen in mijn optiek veel te weinig met het vele balbezit dat wij hebben. Om u niet al teveel in de zenuwen te laten zitten, maak ik dan ook een sprong naar de 60^e minuut. In die minuut jaagt Dick op een tegenstander rondom de vijandelijke zestien. Dat doet hij met zoveel intensiteit dat de tegenstander hieronder bezwijkt (letterlijk en figuurlijk, want hij moest zich laten vervangen). Met het herwonnen balbezit stoomt Dick op en ziet Marwand vrij staan. Hij zet hem met zijn pass één op één met de keeper en dat is voor Marwand geen probleem: 5-0. De ketchupflestheorie blijkt toch wel weer te kloppen, want drie minuten later melden we ons alweer. Tijdens één van de spaarzame aanvallen van Quick heroveren wij de bal. Tygo wacht uitstekend door zijwaarts weg te lopen en zo te vertrekken van eigen helft. De steekbal volgt en Tygo kan alleen op de keeper van Quick af. Ook hij faalt niet: 6-0. Langzaam – maar zeker – begint zich een stand af te tekenen dat van ons een doelwit maakt om op te jagen. En dat is een geweldig gevoel zo vlak voor het einde van de competitie. Een geweldig gevoel… Het is een omschrijving die eigenlijk te summier is voor wat ik voel als de 7^e goal valt. Want onze Camy komt terug van een vreselijke blessure. Na een aantal trainingen mag ze sinds vorige week weer wedstrijden spelen. Vandaag had ze wat last van haar blessure en ik zag de zorgen in haar ogen toen ze me dat vertelde. Ik beloofde haar om voorzichtig met haar te zijn. Camystaat er een minuut of 5 in als zij de bal ontvangt aan de flank. Ze ziet dat ze een vrije schietkans heeft en de keeper iets voor zijn doel staat. Er volgt een geplaatst schot. De bal kust de onderkant van de lat voordat hij in het doel stuitert (en weer terug). Gelukkig heeft onze leidsman Ruben gezien dat het een goal is en bevestigt hij met een naar de middenlijn wijzende vinger dat Camy weer écht terug is! Terwijl de voor de gelegenheid van het mogelijke kampioenschap van het eerste elftal opgehangen scorebord aangeeft dat het bijna tijd is, vindt Marwand nog een keer het net en maakt hij zijn hattrick compleet: 8-0! Tsja, waar je risico neemt, gaat het ook wel eens fout. In zo’n 3-4-3 formatie is het belangrijk dat je achterin wel bezetting houdt. Naar voren rennen om je te bemoeien met een aanval is in dat geval niet zo’n verstandige keuze als jouw plekje niet wordt opgevuld. In de laatste minuten zijn we dus iets te veel naar voren gericht als een aanval van ons wordt afgeslagen. Quick schiet de bal keihard naar voren waar 3 aanvallers het tegen Bob (en Bob alleen!) mogen laten zien. Logischerwijs is dit een niet te halen uitdaging en maakt Quick de eretreffer. Van een zwart randje wil ik niet spreken met een score als deze, maar het is wel een eretreffer met een grijs randje. Het verschil zou hem tenslotte heel goed kunnen zitten in de details in deze knotsgekke competitie. 

De analyticus die ik soms pretendeer te zijn, kan wijzen naar de gemiste kansen in deze wedstrijd of naar de tegengoal die na een minder goede organisatie tot stand komt. Maar de coach in mij is gewoon ontzettend trots. We begonnen deze zaterdag met een achterstand van -4 goals ten opzichte van Scheveningen en we staan nu op +3 goals ten opzichte van Scheveningen. Als team hebben we gestreden, we hebben elkaar op sleeptouw genomen, we hebben gevochten voor elkaar en daarvoor de terechte complimenten van de staf van de tegenstander in ontvangst genomen. Kortom: we hebben er álles aan gedaan. Ook al spelen we zaterdag niet: er wacht ons een spannende week. Scheveningen treedt woensdag en zaterdag aan. Zij zullen de lat neerleggen waar wij overheen moeten komen. Pfff…. Krankzinnig… Maar een voorrecht om zo lang nog mee te mogen doen om de prijzen. Want hier zijn we voetballer voor geworden. Op 30 mei 2026 staan wij tegenover Duindorp en mogen wij spelen om de titel. Nog 70 minuten…