Dinsdag 1 september 2026
Een avondwedstrijd… Een sportcomplex dat in de invallende duisternis gehuld wordt, de lichtmasten die aanspringen en hun licht werpen op het groene decor waarop gespeeld wordt.. Het geeft een bijna nostalgisch gevoel en brengt je weer terug naar de momenten dat je zelf nog speler was. Maar mijn grijze slapen vertellen mij dat dat al heel lang geleden is. Vandaag zijn het de omstandigheden op het complex van VCS, waar Semper Altius O17-1 te gast is voor de tweede en laatste oefenwedstrijd van de voorbereiding. Onze tegenstander van vandaag komt ook uit in de Hoofdklasse en is dus een goede graadmeter voor wat er komen gaat vanaf aankomende zaterdag als de competitie dan eindelijk gaat starten.
In de wedstrijdbespreking is de opdracht even kort als simpel: beter spelen dan vorige week. Vorige week tegen Naaldwijk was het allemaal wat moeizaam, hadden we wat zware benen van de intensieve trainingen en kwamen we niet voor de dag zoals we graag voor de dag willen (en ook kúnnen) komen. In deze tweede oefenwedstrijd van het seizoen leggen we de lat hoger. We laten het tactisch volproppen van de mannen nog achterwege, maar de simpele opdracht is dus: beter spelen dan vorige week.
Als de scheidsrechter iets na 20u op de fluit blaast, zien we eigenlijk gelijk dat we op onze wenken bediend worden. Al na enkele minuten zie je dat het initiatief bij ons ligt. Wij hebben het meeste balbezit, slagen erin om de bal snel te veroveren als we hem niet hebben en we laten de bal lekker van voet tot voet gaan. Zo nu en dan zoeken we wel iets te snel de lange bal naar mijn zin, maar tevreden kijk ik toe naar wat we op de mat leggen. Toch gaat niet alles vlekkeloos. Het driemans-middenveld van VCS staat dicht bij elkaar en we krijgen daar te weinig druk op. Als je je realiseert dat wij 9 van de 10 keer een overtal hebben op het middenveld, kom je tot dezelfde conclusie als ik: het staat nog niet goed. Toch raken we daardoor niet echt in de problemen. Sterker nog: we weten ons overwicht in de score uit te drukken. Bij een lange bal jaagt Tygo door. De bal lijkt iets aan de harde kant, maar de verdediger van VCS kan de bal niet goed verwerken. Tygo is er als de kippen bij om de bal écht af te snoepen en knalt droog zijn eerste goal van het seizoen tegen de touwen: 0-1. VCS wordt door deze goal wel even wakker geschud, want direct na de goal komen ze een aantal keer goed door. Onze laatste linie staat echter heel goed, want we geven in deze fase bijna niets weg. Zelf slaan we wél weer toe. Na een onderschepping stoomt Dick op. Hij vindt met zijn steekpass Ion, die aan een loopactie is begonnen. Ion stuit in eerste instantie op de goed uitkomende keeper. Tygo staat klaar om de rebound binnen te tikken en zo de 0-2 op het scorebord te zetten. Dit keer toont VCS een nog stevigere vastberadenheid om er weer een wedstrijd van te maken. Het is een fase waarin de wedstrijd wat meer gelijk op gaat. Zo worden de toeschouwers verwend met aanvallen over en weer. VCS heeft al een aantal corners gehad en telkens hebben we moeite met de kopsterke tegenstanders. Enkele minuten voor rust krijgen we daarin de deksel op de neus. Een speler van VCS torent hoog boven iedereen uit bij een corner. Hij kan zijn hoofd tegen de bal zetten en kopt zo de aansluitingstreffer binnen: 1-2. Na deze goal krijgen wij nog zeker mogelijkheden om de score verder uit te breiden. Hierin is het belangrijk dat je elkaar wat gunt. Zeker twee keer komen we goed voor de goal, maar verzuimen we de bal te spelen op een speler die er beter voor staat en gaan we voor eigen succes. Dat is zonde, want de score had daarmee een stuk aangenamer kunnen zijn als we de kleedkamer opzoeken in de rust.
In de rust zetten we de tactische puntjes op de i. We bespreken waar we de druk moeten leggen, hoe we moeten staan als de tegenstander opbouwt en wie er extra werk moeten leveren in bepaalde situaties. Terwijl we dit bespreken, zijn onze vier vakantiegangers aan de warming-up bezig. Het is namelijk ook tijd voor Dani, Nick, Rossel en Yusuf Arslan om hun seizoen in gang te trappen. Met hernieuwde energie gaan we klaar staan voor de tweede helft.
Ik kan niet anders zeggen: in de tweede helft zijn we heer en meester. Eventuele aanvallen van VCS worden in een zeer vroeg stadium al om zeep geholpen door goed druk te zetten en energie te leggen in onze duels. De kansen stapelen zich op. En als je ons dan toch een verwijt moet maken, is het dat we deze kansen niet allemaal maken. Niet allemaal lijkt te impliceren dat we er wel een paar maken. En dat klopt 😉. De 3-1 is een voorbeeld van spitsen die goed samenwerken. Aan de rechterzijde ontvangt Finnley de bal. Op snelheid passeert hij zijn tegenstander en hij heeft een afgemeten voorzet in huis. Deze belandt bij Tygo die feilloos bij de eerste paal binnenschiet: 1-3. Vervolgens is het Ion die zijn moment of fame even pakt. Hij is net ingevallen voor de moegestreden Dick als hij goed voor zijn man komt halverwege de helft van VCS. De bal stuitert één keer en ligt er geweldig voor om vlammend uit te halen. En dat doet Ion! Werkelijk kiezelhard schiet hij binnen en laat hij de keeper volstrekt kansloos: 1-4. Dan naderen we de 60e minuut en dat is een punt waarnaar twee spelers in de dug-out reikhalzend uit kijken. Het zijn Luca en Mischa. Beide mannen zitten in de O17-2 en hebben zich uitstekend gepresenteerd in de voorbereiding, iets dat bij hun coach zeker is opgevallen. Semper Altius is een club waar goed voorbeeld beloond wordt, dus was het dik verdiend dat deze mannen deel uitmaakten van de wedstrijdselectie vanavond. Maar zo’n uitverkiezing is natuurlijk niet compleet zonder ook daadwerkelijk je debuut te mogen maken. In de 60eminuut betreden beide mannen dan ook het veld en vervangen Tygo en Bob. Als speler zijn zij getuige van het slotakkoord dat – gezien het wedstrijdbeeld in de tweede helft volledig terecht – aan Semper Altius is. Het is Marwand die de bal aan de linkerzijde in bezit krijgt. Uit zijn ooghoek ziet hij dat Rossel vrij is gekomen in de as van het veld. Hij speelt hem in en Rossel draait soepel bij zijn tegenstander weg. Daardoor komt hij met zijn gezicht naar de goal te staan en dat is het moment om af te drukken: 1-5. Het is het einde van een voor Semper Altius zeer geslaagde avond.
En zo komt de voorbereiding tot een einde. Er is keihard gewerkt om een basis te leggen waarop we voort kunnen borduren in een behoorlijk stevig bezette Hoofdklasse. Dat avontuur start aankomende zaterdag met een thuiswedstrijd tegen RKDEO. Elke wedstrijd zal van ons het uiterste vragen. Elke wedstrijd zal een titanenstrijd moeten worden om ons te handhaven in die Hoofdklasse. Maar we zijn er klaar voor. Vanavond hebben we laten zien dat we over een goed team beschikken. Waar talent wordt aangevuld met werklust en versterkt wordt met een voldoende teamspirit. Dat laatste mag (of moet) nog wel verder uitgediept worden, want als we elkaar ook iets meer succes gunnen voor de goal zijn we een zeer lastig te bespelen ploeg. Nog een paar nachtjes slapen, dan gaat het échte werk beginnen! Wij kunnen niet wachten!
