24 januari 2026
De Rijswijkse Derby… Een wedstrijd waarin verhaallijnen elkaar prachtig doorkruisen. De rijke historie van beide clubs, de vriendschappen die ondanks (en dankzij) de witte krijtlijnen zijn ontstaan, een coach aan de ene zijde tegen zijn zoon aan de andere zijde en dromen en ambities die misschien ooit wel samen gedeeld zijn… Kortom: meer dan een vriendschappelijke wedstrijd in de voorbereiding op de 3e fase, die voor beide teams over een week zal gaan starten.
De JO16-1 kende een roerige week. Een (tijdelijke) wisseling in de staf tezamen met de ambitie van de club voor volgend jaar kregen zij op het bordje. Daarom wordt er in de wedstrijdbespreking afstand genomen van die randzaken. Want ooit ben je gaan voetballen uit jouw liefde voor de bal. Ooit ben je gaan voetballen voor de magie van het veld, dat heerlijke gevoel van de bal op je wreef, van een magistrale redding.. Daar moeten wij vandaag naar terug. Vandaag maken we van onze terugkeer op het veld een feestje en gaan we met kleine doelen aan de slag. We blikken nog even kort terug op de trainingsweek waarin we met name het druk zetten in het systeem dat onze tegenstander van vandaag hanteert nog even bespreken en dan stappen we de koele buitenlucht in voor de warming-up.
Onze scheidsrechter Hans – die een uitstekende wedstrijd zou gaan fluiten – bracht met een snerpend fluitje deze Rijswijkse Derby op gang. De clash tussen roodwit en roodblauw kon gaan beginnen. Aangezien ondergetekende een rijke geschiedenis heeft met Vredenburch (en zijn hart toch altijd wel een beetje roodblauw zal blijven), zult u in dit verslag ook de namen van de jongens van Vredenburch tegen komen. U kunt mij dus gerust de Sierd de Vos van Rijswijk noemen. Vredenburch laat zich in deze wedstrijd meteen zien als eenploeg die de bal graag heeft. Het balbezit moeten wij dan ook aan onze Rijswijkse buren laten, maar dat houdt niet in dat we overlopen worden. We zitten goed in onze duels en bijten stevig van ons af. In een door de jongens gekozen formatie zijn we vanaf halverwege onze helft goed in staat om de aanvallen van Vredenburch te pareren. Zelf komen we er ook af en toe gevaarlijk uit en blijkt Rossel toch wel een vervelende tegenstander te zijn voor Omar en Bentley, die bij Vredenburch het hart van de verdediging vormen. We zijn echter niet in staat om ook écht gevaarlijk te worden. Dat komt onder andere doordat we er met te weinig mensen uit komen als er zich een kansrijke situatie voor lijkt te doen. Eén keer veren we op als Rossel er doorheen lijkt te zijn. Maar de keeper van Vredenburch – Dylan – komt uitstekend uit en voorkomt hiermee een doelkans voor onze spits. Kortom: er speelt zich een leuke wedstrijd af waarin de tegenstander iets meer de bal heeft en wij vanuit een defensief overtal loeren op een mogelijkheid die zich aan gaat dienen. Je zou zeggen: 0-0 is dan een logische ruststand. Maar daar denkt onze tegenstander helaas anders over. Uit een snelle aanval is het de beweeglijke middenvelder Dilano die de bal met een technisch hoogstandje over Rayan vrij maakt. Hij legt aan en kan schieten. Met een verraderlijke stuit is dit schot Stijn nét te machtig: 0-1. Met deze stand zoeken we de kleedkamer op.
In de rust bespreken we met welke zetten we het onze tegenstander lastiger kunnen maken. Dit vereist wel wat lef van onze kant, maar de stand rechtvaardigt dit ook. Johan Cruijff hoeft er tenslotte niet aan te pas te komen om ons te melden dat als je achterstaat, je moet scoren. Dus offeren we een defensieve controleur op en zetten we deze in een blok op het middenveld. Hiermee hopen we een oplossing te hebben voor het beweeglijke middenveld van onze tegenstander. Als wij er immers eerder in slagen om de bal te veroveren, kunnen we hieruit meer kansen creëren (en kan de tegenstander niet opbouwen). Bewapend met hernieuwde moed en een tactisch spelplan stappen we veld 1 weer op voor de tweede helft.
Tot onze tevredenheid zien we dat onze omzetting effect lijkt te hebben. We hebben zelf wat meer balbezit dan in de eerste helft en slagen erin meer voor de goal van Vredenburch te verschijnen. Een uitgelezen mogelijkheid dient zich aan als er een foutje sluipt in de opbouw van Vredenburch. Rossel wordt over het hoofd gezien en kan alleen op de keeper van Vredenburch af. Helaas voor ons heeft hij net te weinig geduld om zijn schot iets uit te stellen en een hoek te kiezen, want de bal belandt in de (voor Vredenburch veilige) handen van Dylan. Dat deze kansen op dit niveau er eigenlijk in moeten, bewijst onze tegenstander. Het is de pijlsnelle Jabbari die bijna direct na onze gemiste kans een actie opzet aan de linkerzijde. Wij hebben geen antwoord op de snelheid waarmee hij dat doet en hij mag de bal voorzetten. Daar is het Finnley die op snelheid voor de uitstekend spelende Dani komt en de bal binnentikt: 0-2 en een pijnlijk gesprek aan de keukentafel voor ondergetekende (als vader van die tegenstander) lijkt geboren. Enkele minuten daarna is het weer Jabbari die met een bijna identieke actie de achterlijn opzoekt. Dit keer is Dimitri het eindstation en is de achterstand toch wel bijna onoverbrugbaar: 0-3. Maar ere wie ere toe komt: we blijven geloven in het plan dat we met elkaar hebben uitgestippeld. En dan kom je weer op de conclusie dat de lessen in het voetbal ook van toepassing zijn op de lessen in het leven: je oogst wat je zaait. Het is dan ook Rossel die een goede wedstrijd bekroont met een beloning voor het hele team. Hij draait goed weg bij zijn tegenstander en rost de bal met rechts de kruising in: 3-1 en de roodwitte eer is gered. In de resterende tijd proberen we het nog zeker. De aanwezige toeschouwers zien een Semper Altius dat nog een aansluitingstreffer wil maken en een Vredenburch dat – slim gebruik makend van de wapens die zij hebben – de voorsprong uit wil bouwen. Toch is de stand niet meer in beweging gebracht als Hans besluit dat deze Rijswijkse Derby ten einde is.
Je kunt de uitkomst van zo’n wedstrijd beredeneren aan de hand van de score. Maar dan moet je ook de factoren meetellen als de week die achter de jongens ligt en het niveau waarop de tegenstander uit komt. Wat je óók kunt doen, is de uitkomst beredeneren naar wat je gezien hebt. Natuurlijk draait voetbal om winst en verlies. Vanaf volgende week – als de 3e fase begint – bekijken we dat ook zo. Maar ik heb een ploeg gezien dat ondanks druk van de tegenstander uitgaat van hun eigen kracht. Ik heb een ploeg gezien dat gelooft in de plannen die wij met elkaar afspreken. Ik heb een ploeg gezien die blijft gaan, ook al is de achterstand fors en komt die tweede goal op een mentaal belangrijk moment. Dat lijken mij nou juist de ingrediënten die belangrijk zijn om in die 3e fase het verschil te gaan maken. Totdat deze jongens weer een vaste trainer hebben, gaan wij er samen alles aan doen om voetbal weer datgene te maken waar je ooit voor begonnen bent: de magie, de bal, de redding…
