Zaterdag 31 januari 2026
Terwijl de laatste sneeuwhopen nu toch wel écht weg zijn gesmolten, breekt er vandaag een nieuwe fase aan. Het begin van de 3e fase. Alle ploegen staan op 0 en de strijd begint weer van voor af aan. Een mengelmoes van ploeg die dromen van méér, ploegen die juist net op dit niveau zijn aanbeland en ploegen die het in zich hebben om dé verrassing van de poule te worden. Kortom: het begin van wederom een spannende periode voor de JO15-1.
Het is namelijk ook gelijk de laatste kans, zo houden we de manschappen in de wedstrijdbespreking voor. De laatste kans om de daad bij het woord te voegen. Want ondanks dat ze zeggen en vinden dat wij een stap hogerop aan zouden kunnen, is dat nog niet gebeurd. Na het kampioenschap in de 1e fase vonden we dat vreemd. De 2e fase leverde een tweede plek op en dus een minder vanzelfsprekende verwachting voor promotie. Dus moet het in deze 3e en laatste fase van dit seizoen gebeuren. Onze eerste horde luistert naar de naam Oliveo.
Het gebeurt maar weinig dat het licht op veld 1 moet worden ontstoken voor een zaterdagwedstrijd, maar toch is dat waar we rond de klok van 8:15u getuige van zijn. Gefocust starten we rond dat tijdstip aan de warming-up. Nadat de spieren warm zijn en hoofd en hart in de wedstrijdmodus staan, begeven we ons naar Max voor de pasjescontrole. Waar deze wedstrijd voor ons een nieuw begin is, is het voor onze scheidsrechter Max waarschijnlijk het einde van een tijdperk. Hij gaat starten aan zijn scheidsrechtersopleiding bij de KNVB, iets wat we hem van harte gunnen. Hij weet nog niet precies wat zijn rooster gaat zijn, maar de kans is aanwezig dat hij vandaag voor het laatst bij ons de fluit zal hanteren. Uiteraard wensen wij hem namens de JO15-1 heel veel succes toe. Wij hebben al gezien dat hij goed is, nu de KNVB nog.
Rond de klok van 9:00u zet hij de 3e fase dan in gang. Meteen laat Semper Altius zien er geen gras over te willen laten groeien. Vastberaden wordt de tegenstander vastgezet, vallen we als een zwerm bijen aan als we de bal verliezen en zijn zo bezig aan een indrukwekkende openingsfase. We nemen de keeper van Olliveo enkele malen onder vuur, maar hij slaagt er met kunst- en vliegwerk in om zijn doel schoon te houden. Ook enkele kansen die men in de voetbalanalyse wel eens 100%-kansen noemt, gaan er niet in. De lat en paal staan ook nog eens een aantal doelpunten in de weg. Hoe langer de goal uitblijft, hoe meer Oliveo ook langzaam uit de schulp kruipt. Maar eerlijk gezegd staan Ruben, Bob, Mason, Timo en Jiwanzeker hun mannetje en laten in elk duel merken dat er vandaag niet zoveel te halen valt op sportpark Hoekpolder. Maar het duurt dus wel even voordat controle ook leidt tot een beweging in de score. Toch kunnen we gelukkig een keer juichen. Ion pikt de bal halverwege de helft van Oliveo op. Hij geeft een hoge bal op Tygo die – terwijl de bal nog onderweg is – tot zijn verbazing ziet dat de keeper een eindje voor zijn doel staat. Met een bekeken kopbal kopt hij de bal over de keeper heen: 1-0. De ban lijkt te zijn gebroken, want het is nog maar kort daarna als we onze stembanden nog een keer mogen testen. Oliveo neemt Ruben namelijk onder vuur. Hij pakt de bal op en ziet tijdens zijn sprint naar de rand van de zestien al dat Ayoub vertrokken is. Met een heerlijke uittrap zet hij Ayoub één op één met de keeper. Ayoub laat de bal even stuiteren en haalt verwoestend uit met zijn linker. De keeper lijkt er een antwoord op te hebben, maar de kracht van het schot is hem toch te machtig waardoor Ayoub zijn eerste goal van het seizoen kan noteren: 2-0. Direct daarna gaan de mondhoeken eventjes iets hangen. Want het is Oliveo dat uit een aanval daarna doet wat ze eigenlijk al bij elke uitbraak doen: kijken of ze de ruimte achter onze verdediging op snelheid kunnen benutten. Dat lukt, waarna de linksbuiten weg gestoken wordt. Werkelijk kiezelhard knalt hij via de binnenkant van de paal raak: 2-1. Dat is tevens de ruststand.
In de rust bespreken we hoe we de mogelijkheden van Oliveotot een minimum kunnen beperken en toch ons eigen dominante spel kunnen blijven spelen. Dat komt met name neer op een aantal positionele puntjes op de i: nét even wat beter gaan staan in de omschakeling of als wij de verdedigende stellingen in moeten nemen. Een tot onze tevredenheid zien we ook wat anders in de kleedkamer: een collectief gedeeld chagrijn over die tegengoal. En stiekem denk ik dat dat misschien wel meer waard is dan een goed uitgevoerde aanval. Want dat chagrijn komt voort uit motivatie en als die goed zit, zijn er niet veel ploegen die ons het leven zuur kunnen maken. Toch wel tevreden stap ik dus het veld weer op voor de tweede helft.
De tweede helft biedt ook de gelegenheid om de ingevallen Dick en Roan te introduceren in deze wedstrijd. In die tweede helft hebben we even een paar minuutjes nodig om op gang te komen, maar de motor sputtert niet echt tegen. Al snel zie je weer dat er uitstekend gevoetbald wordt door de mannen in het roodwit en langzaam maar zeker komt er een gerust gevoel over mij heen: dit gaat goed komen. Dat gevoel wordt nóg sterker als er een werkelijk schitterende aanval op de mat wordt gelegd. Een aanval over vele schijven die vanuit achteren wordt opgebouwd. Uiteindelijk is het Mischa die de middenlijn oversteekt met een pass op Ion. Hij dreigt naar voren als Tygo uit de rug van zijn verdediger wegloopt. Stil wijst Tygo de richting aan waar hij de bal wil hebben en die bal volgt perfect. Uit de draai schiet hij tegendraads binnen en schiet zo de 3-1 binnen. In de tijd die daarna verstrijkt, blijft onze roodwitte equipe de controle houden. Oliveo komt er sporadisch uit, maar gedurende het grootste deel van de wedstrijd hebben wij de bal en proberen we onze voorsprong uit te bouwen. Hierin komen we echter wel een wat bekender probleem tegen. Als de weerstand wat minder wordt, hebben we zo nu en dan de neiging om elkaar over het hoofd te zien bij kansrijke situaties. Dat is jammer, want een wedstrijd als deze kun je met een grotere uitslag winnen. En uiteraard is dat niet iets wat we onze tegenstander gunnen, maar heel soms wordt een titelstrijd nu eenmaal beslist op één doelpunt. Of is één doelpunt het verschil tussen wel of niet degraderen. Kortom: het netje heeft niet meer geritseld als Max de wedstrijd rond de klok van 10:30u met drie korte fluitjes tot een einde brengt.
In de kleedkamer waren we het erover eens dat we er vandaag misschien wat meer uit hadden kunnen halen. Dat siert deze ploeg, dat ze zelf al met dit soort verbeterpuntjes komen. Want dan vind je het zelf ook belangrijk om je te blijven ontwikkelen. Maar we moeten ook tevreden zijn. Want zo’n eerste wedstrijd na een hele lange periode waarin we door sneeuw en ijs minder goed hebben kunnen trainen, kan ook zomaar de banenschil zijn waarover je niet uit wil glijden en die jou de rest van de fase blijft achtervolgen. Dat is niet gebeurd. We zijn goed begonnen aan de reis die de 3e fase heet. Wedstrijd voor wedstrijd gaan wij bekijken waar deze reis ons gaat brengen. Ik hoop dat de bestemming geweldig wordt. Niet voor mij, want ik ben slechts een klein onderdeel van deze reis. Maar voor deze groep, die ik dat zó ontzettend gun…
