Zaterdag 21 maart 2026
De stilte van de nacht wordt verscheurd door het gerinkel van de wekker. Twee lichamen zonder geestelijke aanwezigheid zetten koers richting de keuken. In die keuken klinkt slechts het geluid van het keukengerei. Twee goed op elkaar ingespeelde personen bewegen om elkaar heen en voorzien elkaar met korte en knorrige antwoorden van instructies. Vechtend tegen de slaap wachten zij geduldig tot de oven en eierwekker aankondigen dat het eten klaar is. Dit tafereel speelt zich niet bij ondergetekende af. Gelukkig niet, want in mijn eerste half uur van de dag is het gewoon niet handig om bij mij in de buurt te vertoeven. Nee, dit tafereel speelt zich af in huize Zacarias waar de twee om elkaar bewegende lichamen toebehoren aan Maurice en Kim. In het holst van de nacht zijn ze opgestaan om enige tijd later op Semper Altius een ontbijt tevoorschijn te toveren voor onze JO15-1. Namens de JO15-1: heel erg bedankt!
Terwijl de jongens vrolijk lachend (en soms ook wel een beetje Brawl Stars spelend) aan de ontbijttafel zitten, gaan mijn gedachten alweer voorzichtig naar wat er zich straks binnen de witte krijtlijnen af zal spelen. Zijn we in staat om de vreselijke kater van vorige week (1-0 verlies bij Den Hoorn) weg te spoelen? Zijn we in staat om weer in het wagonnetje te klimmen op weg naar (hopelijk) de titel? Kunnen we omgaan met de druk die wij onszelf eigenlijk opgelegd hebben? Vandaag wacht ons RKDEO, een team dat hele goede uitslagen afwisselt met wat mindere en daarmee een groot mysterie lijkt voor ons.
Aan de aftrap wacht ons een oude bekende. Max is naar ons sportpark gekomen om weer eens een wedstrijdje van ons te fluiten. Het zonnetje lijkt hard aan het werk te zijn om door te komen en de teams staan er klaar voor. De ingrediënten voor een fijne voetbal-ochtend lijken dus aanwezig. Het ontbijt lag misschien wat zwaar op de maag, want de eerste tien minuten zijn niet indrukwekkend van onze kant. We zijn zeker niet slecht, maar niet dwingend genoeg. RKDEO krijgt zelfs de eerste kans. Waar dat vorige week geen effect op ons had, heeft dat het deze week wél. Er sluipt iets in de ploeg waaraan je voelt: dit gaan we niet nog een keer laten gebeuren. Dus leggen we daarna we leggen een flinke dosis energie in de verdere eerste helft. We zetten de tegenstander vast, jagen ze af en geven nu de boodschap: hier valt vandaag niets te halen voor jullie. Nadat we er beter in komen, duurt het niet heel lang voordat we het krachtsverschil in de score uitdrukken. Het is de prima spelende Dick die de score opent. Na een corner komt de bal voor zijn voeten en met bijna een halve omhaal haalt hij ziedend uit. De bal ploft via de onderkant van de lat binnen: 1-0. De tegenstander laat het hoofd al wat hangen en daar maken wij handig gebruik van. We drukken namelijk vol overtuiging door in onze jacht op goals, die een onmisbaar element zijn als we de titel willen pakken. We lopen namelijk 5 goals achter op onze concurrent Scheveningen. Het is Marwand die aan de zijkant een schitterende straatvoetbalactie in huis heeft. Hij stormt op en heeft een strakke pas in huis op Ayoub. Hij neemt aan waarbij de bal klaar ligt en drukt af: 2-0. Enkele minuten later incasseert Marwand ook zelf nog zijn beloning. Na een corner is het de inzet van Mason die op de lat eindigt. De bal komt terug voor de voeten van Marwand, die binnen volleert. Zo zitten we met een 3-0 voorsprong in de kleedkamer.
Goals zijn nodig om het signaal af te geven dat we er weer zijn. Dat signaal moeten we niet alleen aan onze tegenstander van vandaag geven, maar ook aan Scheveningen dat een vrij weekend heeft. We moeten het signaal afgeven dat vorige week een incident was en wij aan deze competitie meedoen met maar één doel: hem winnen! Daarvoor hebben we écht meer goals nodig, zeker als we zien dat de tegenstander al wat moppert op elkaar en de schouders al wat hangen. We brengen met Bob, Ion en de terug gekeerde Mo verse krachten in het team en hopen op een doelpuntrijke tweede helft.
Toch is er wel verschil tussen zeggen en doen. We uiten namelijk die urgentie die wij net hadden uitgesproken niet op het veld. Dat kwam niet alleen doordat wij dat zelf niet deden, maar RKDEO had ook wel een en ander omgezet om een hoge score op sportpark Hoekpolder te voorkomen. Hun nummer 11 – een vaardige en sterke speler – had in de eerste helft nog onze verdediging getergd als aanvaller, maar stond nu als verdedigende middenvelder geposteerd. Een goede zet van RKDEO, want we hadden duidelijk moeite om erdoorheen te komen. De eerste 20 minuten noteren we dan ook niet echt spannende momenten. We zien wel een Semper Altius dat het balbezit heeft, goede pogingen doet om op te bouwen, best stevige duels uitvecht, maar in de laatste fase net die steekpass niet heeft. Daartegenover zien we een RKDEO dat zich terug trekt en er af en toe snel uit probeert te komen. Dat lukt soms ook, maar gelukkig voor ons missen de schoten richting of heeft Ruben een antwoord op de schoten die wél op doel zijn. Het venijn lijkt hem dus in deze wedstrijd in de staart te zitten. Dat blijkt het geval te zijn als Mason vanaf een meter of 20 uithaalt. De bal lijkt op weg naar de veilige handen van de keeper, maar de onfortuinlijke jongen laat hem door zijn handen glippen: 4-0. Daarna ruiken we bloed en als een roofdier gaan we nog even flink op jacht. Enkele minuten na zijn goal vangt de inschuivende Mason de bal weer op en ziet Mo vertrekken. Pijlsnel zet Mo koers naar de goal en puntert de bal ouderwets binnen: 5-0. In de dying seconds van de wedstrijd is de hoofdrol voor dezelfde persoon als die de score opende: Dick. Hij mag achter de bal gaan staan als er een handsbal door Max geconstateerd is in de zestien en schiet de penalty onberispelijk binnen: 6-0.
Het gevoel na deze wedstrijd is tweeledig. Aan de ene kant ben ik kritisch op de fases waarin we de bal (te) veel aan de tegenstander laten en hen wat kansen bieden om te scoren. Aan de andere kant ben ik trots op de ploeg dat zij na een flinke tik op de kin vorige week, weer klaar stonden om zich te laten gelden vandaag. En als je een kwartier voor tijd nog maar 3-0 voor staat en je eindigt de wedstrijd met een 6-0 overwinning, dan is dat gewoon best bewonderenswaardig. Kortom: we kijken tevreden terug op deze krachtmeting met RKDEO. We zijn weer terug in de titelrace en zullen er álles aan doen om dat tot het einde vol te houden! Op naar de volgende!
