Zaterdag 28 maart 2026
Geloof en overtuiging… Het zijn woorden die door de kleedkamer heen galmen bij de wedstrijdbespreking. Ik zie namelijk een groep die met deze kernwaarden al hun wedstrijden spelen. Het zijn ook de ingrediënten geweest voor een tot nu toe fantastische 3e fase met op dit moment de koppositie tot gevolg. Maar het zijn van koploper brengt ook gevolgen met zich mee. Elke andere ploeg – ongeacht hoe hoog ze staan – zal van de koploper willen winnen. Je draagt een doelwit met je mee en het is aan jou om elke week waar te maken waarom je dat gewilde doelwit bent: omdat je namelijk de beste bent. En zeker nu we ons in de tweede helft van de competitie bevinden – de helft waarin de prijzen worden verdeeld – wil je geen foutje maken.
RKAVV vorm vandaag de directe bedreiging. Zij zullen er vandaag alles aan willen doen om onze serie te doorbreken. RKAVV is zeker een niet te onderschatten ploeg. Misschien nemen ze (nog) geen hoge positie in op de ranglijst, maar ze zijn tot nu toe een ploeg die grossiert in gelijke spelen. De kenners onder ons weten dat een gelijkspel niet zoveel punten oplevert als een klinkende overwinning, dus we zijn een gewaarschuwde ploeg als we ons veld 2 betreden voor deze krachtmeting. Dat zullen we moeten doen zonder onze Nick, die helaas geblesseerd aan de kant zit. De bal heeft een bijna niet te weerstane aantrekkingskracht op hem, dus we hopen dat hij zich snel weer binnen de witte krijtlijnen mag begeven.
Ondanks onze goede voornemens, is het RKAVV die de eerste kans krijgt als Lex de wedstrijd in gang heeft gefloten. Ze combineren er lekker op los, zijn redelijk fel uit de startblokken gekomen en mogen dus voor het eerst aanleggen voor een schot op doel. Stijn staat zijn mannetje en kan de bal oppakken, maar toch: de toon is gezet. Direct daarna beginnen onze manschappen wel warm te draaien. De motor komt wat haperend op gang, maar als hij eenmaal op gang is zal de tegenstander op zijn tellen moeten passen. Het eerste vonnis wordt geveld door Rossel. Maar dat zou hij zeker niet kunnen doen zonder onze goalie Stijn. Huh? zal de vaste supporter van de JO16-1 denken. Stijn staat toch erg ver van Rossel vandaan? Dat klopt! Stijn en Rossel bevinden zich zo’n 50 á 60 meter bij elkaar vandaan als Stijn na het herwonnen balbezit ziet dat Rossel zich in een zogeheten één tegen één bevindt. Er volgt een heerlijke uittrap die achter de verdediging van RKAVV valt. Rossel is veel sneller dan zijn tegenstander en heeft de hoek voor het kiezen. Hij faalt niet en zet zo de zeer welkome 1-0 op het scorebord. Ik schreef zojuist al: als de machine eenmaal op gang is… En die is op gang. Enkele minuten na de openingstreffer is het Rayan die de wat kleine keeper van RKAVV op de proef stelt. Voor die proef slaagt die keeper wel, maar wel ten dele. De afvallende bal komt bij Resul terecht. Kort draait hij naar binnen en haalt doeltreffend uit voor de 2-0. Hierna volgt een kleine domper op de feestvreugde. Jayden wordt in de lucht geraakt door een tegenstander. Dat gebeurt zeker niet expres, maar écht in een duel. Hierdoor komt hij vervelend op de plastic grassprietjes terecht. Hij moet zich laten vervangen met een blessure aan de arm. Uiteraard hopen we heel erg dat de schade meevalt voor onze rots in de centrale branding. Gelukkig loopt Semper Altius over van talent, want Bob uit de JO15-1 neemt de vrijgekomen positie van Jayden in. Terwijl Jayden zich naar de kantine begeeft, hoort hij misschien nog nét het gejuich. Het is namelijk Resul die zijn tweede van de middag tegen de touwen schiet nadat hij heerlijk op maat bediend is door Rayan. Daarna breekt er wel een fase aan waarin RKAVV het welletjes vindt met de vreugde op sportpark Hoekpolder. Terwijl wij een toch wel fors aantal kansen missen, gaan zij zich wat nadrukkelijk met de wedstrijd bemoeien. Ze gooien lekker de beuk erin en proberen ook zeker wat gevaar te stichten rondom onze zestien. Onze verdediging – bestaande uit Jordi, Thomas, Bob (voor Jayden) en Dani – krijgen het zo nu en dan zwaar te verduren. Maar deze mannen zijn heel kundig en laten zich niet zo snel in de war brengen. Ondanks hun inspanningen gaat het nog wel een keer mis. Bij RKAVV is er een zeer vaardige speler centraal op het middenveld gezet. Stiekem loopt hij weg uit de rug van Rayan en wordt door een medespeler gevonden. Thomas ziet het gevaar en stapt uit, maar is net te laat om een gemeen puntertje van de middenvelder te voorkomen. Onderkant lat ploft de bal binnen en zorgt zo voor een klein dompertje. Maar uit het veld laten we ons zeker niet slaan. We beginnen door minimaal hetzelfde in de duelste brengen en zien zo al snel dat het overwicht dat we hebben hersteld wordt. Het zou alleen wel mooi zijn als die dominantie zich ook nog eventjes uit in de score. De wens is de vader van de gedachte, want het is Rayan die met een wonderschone treffer de 4-1 maakt. Uit een pass van Resul wipt hij de bal met rechts over de instormende verdediger heen om hem daarna met links binnen te volleren.
In de rust weten we goed aan elkaar te vertellen hoe de wedstrijd zich precies afspeelt. Maar dat gaat naar mijn zin wel (te) positief. Ooit introduceerde Co Adriaanse de term scorebordjournalistiek. Hiermee uitte hij zijn frustratie over het feit dat er alleen gekeken wordt naar de uitslag (het resultaat) in plaats van naar het verloop van de wedstrijd (de weg ernaartoe). Als trainer vind ik de weg naar het resultaat minstens net zo belangrijk als het resultaat zelf. Dus beginnen we met analyseren wat er nog niet zo goed gaat, ook al staan we met 4-1 voor. Je moet altijd streven naar een betere versie van jezelf en geen genoegen nemen met minder dan het maximale. Dus proberen we – bewapend met een aantal opdrachten – in de tweede helft een nóg betere versie van onszelf te zijn als we het veld weer betreden.
Eventjes is het weer onwennig. RKAVV heeft duidelijk een dosis energie gevonden in de kleedkamer en laat nog even zien dat zij niet van plan zijn om zich naar de slachtbank te laten leiden. Dat vinden wij even lastig. Wederom is het RKAVV dat zorgt voor de eerste wapenfeitjes van de tweede helft. Ditmaal staan we een meervoud aan kansen toe. Maar weet u het nog? Als de machine eenmaal gaat draaien… Het is uit het druk zetten dat we de eerste goal van de tweede helft mogen noteren. De keeper wordt aangespeeld en heeft wat moeite met de aanname. Rossel herkent het drukmoment en zet uit volle overtuiging druk. De keeper wil wegtrappen, maar ziet zijn bal geblokt worden door Rossel. De bal rolt tergend langzaam in het doel. Enigszins gerustgesteld ontspannen de spiertjes bij de staf. Nu zullen we de wedstrijd wel rustig naar het einde brengen, zou je denken. Maar de woorden waarmee ik dit verslag begon (geloof en overtuiging) zijn even afwezig als we de bal moeten verwerken na een corner. De bal blijft liggen en valt ten prooi aan een speler van RKAVV die op dat moment wél het geloof en de overtuiging had: 5-2. In de dug-out zetten we ons dan toch maar weer schrap. Maar dan volgt er een moment waar ik in gedachten weer werd meegevoerd naar de voetbalpleintjes waar ik zelf ook mijn voetbalopvoeding genoten heb. Waar je je mannetje moest staan, waar je voetballen leerde op de harde manier, waar je techniek je niet in de steek moest laten en waar branie en bluf je soms gewoon redde.. Het is Resul die met een geniale straatvoetbal-actie de ban weer breekt. Met twee Zidane-pirouettes achter elkaar speelt hij zich vrij, schiet de 6-2 binnen en completeert zo zijn hattrick. Spelers van RKAVV slaan vertwijfeld de handen tegen het hoofd en dan weet je: de buit is binnen. En de machine draait nog koortsachtig door: de honger is nog niet gestild. Hierna is het namelijk nog Rayan die met een ziedend schot via de onderkant van de lat binnenschiet. Daarna is het de door de scheidsrechter (die overigens geweldig floot) en door ondergetekende (doordat ik hem even wisselde uit angst voor een gele kaart) zeer getergde Yusuf Arslan die door een combinatie met Rossel als een mes door de boter door de verdediging van RKAVV snijdt en kiezelhard afrondt. En als heerlijk toetje is het daarna nog eens Rossel die de tweede hattrick van de middag oplevert. De arme keeper zal er gek van geworden zijn, maar wederom is het een knalhard schot dat via de onderkant van de lat binnenploft. Zo eindigt de wedstrijd in 9-2. Met een glimlach van oor tot oor zit iedereen in de kleedkamer.
Geloof en overtuiging… Woorden die maar woorden zijn als je er niet naar handelt. Maar dat geldt niet voor deze jongens. Week na week laten ze zien dat ze uit het juiste hout gesneden zijn en dat ze brengen waar de wedstrijd om vraagt. En als je dat elke week doet, elke week wil leren, elke week elkaar aanspoort om beter te worden, dan sta je waar je nu staat. Nog 4 finales voor deze helden in wording en dan gloort er iets moois. Maar…. In de toekomst kijken kan niemand. Wij focussen ons gewoon weer op de eerstvolgende bedreiging. Die luistert naar de naam ODB en hun opdracht zal net zo zijn als die van RKAVV vandaag: van de koploper winnen. Geloof en overtuiging… Met die kernwoorden in het hoofd en in het hart gaan wij die wedstrijd weer aan. Tot de volgende keer!
